LETRAS GALEGAS 2009. A PONTENOVA

Nesta presentación podedes ver en imaxes como transcurriu a xornada do venres, día 15 de maio, na Casa de Cultura.

17 DE MAIO 2009

Data que non necesitaría ser lembrada. As LETRAS GALEGAS non merecen un día de recordatorio. Falar, ler e escribir en galego debería ser algo normal como xantar, respirar, ou camiñar. Cando non haxa necesidade de ter un día especial...Esa será realmente a celebración das LETRAS GALEGAS.


A anterior presentación e a seguinte foron elaboradas por alumnos e alumnas de 4º de ESO e posteriormente visionadas polos restantes alumnos e alumnas do Centro.

Recrean en Vigo o despacho de Ramón Piñeiro

Numerosos intelectuais antifranquistas compartiron diálogo co pensador de Láncara na mesa-padiola que desde hoxe se pode visitar na Casa da Cultura. Efe. 14/5/2009

A Fundación Penzol recreou o despacho de Ramón Piñeiro do seu domicilio da rúa Xelmirez de Santiago, coa súa soada mesa-padiola, que permanecerá instalada na Casa da Cultura, sede da institución en Vigo.

O coordinador desta iniciativa, Henrique Monteagudo, declarou a Efe que se trata de «unha homenaxe á persoa de Piñeiro, porque o seu traballo foi de ti a ti, moi persoal», en alusión aos numerosos intelectuais antifranquistas que pasaron por este despacho e compartiron diálogo e inquietudes co pensador de Láncara ao redor da mesa-padiola.

A recreación está composta polo mobiliario auténtico do despacho, que «estaba en moi bo estado de conservación, ata nos detalles ornamentais», debido á meticulosa custodia da familia do escritor ao que este ano se dedica o Día dás Letras Galegas.

Monteagudo destacou que «durante o franquismo, a transmisión da cultura galega tiña que facerse na clandestinidade, non se podía facer publicamente» e, «neste despacho, Piñeiro exerceu un traballo fundamental na transmisión da cultura de Galicia antes da Guerra».
«A nómina case completa da intelectualidade galeguista da segunda metade do século vinte reuniuse aquí, ao redor desta mesa padiola mítica», recordou Monteagudo.

O responsable da iniciativa destacou a colaboración da Concellaría de Cultura de Vigo e a anterior Consellería de Cultura da Xunta de Galicia na recuperación do espazo onde Piñeiro traballou «de forma incansable en favor da lingua galega e a recuperación da identidade cultural e política de Galicia», segundo a Fundación.

TEXTOS MUSICADOS DE RAMÓN PIÑEIRO

Eloi Caldeiro compuxo un álbum inspirado na obra do protagonista ,de Ramón Piñeiro López, e rodou un documental

«Cando comezaba a deseñar esta nova entrega sabía que a música para incluír no cedé suporía un reto. A ausencia de textos poéticos para musicar na obra de Piñeiro determinaba que me enfrontase cun problema que ata ou de agora nunca tivera, pero tampouco quería que todos os temas fosen instrumentais, polo que resolvín traballar con algúns textos do autor de Láncara sen utilizalos con liñas melódicas, senón de maneira recitada xunto con temas instrumentais», explica Caldeiro sobre a elaboración dunha obra audiovisual que acaba de editar baixo ou título da Terra e a saudade .

No documental rodado por Caldeiro aparece unha longa lista de amigos, familiares e intelectuais que falan da vida e a obra de Piñeiro. Así, mentres se contemplan imaxes de diferentes momentos da existencia do escritor de Láncara, aparecen persoeiros como Fernández del Riego, Franco Grande, Ramón Villares, Xosé Luís Barreiro Rivas ou Ánxela López, sobriña de Piñeiro. Entre todos debuxan unha personalidade que marcou a historia de Galicia.

Esta información apareceu na Voz de Galicia (10-05-2009)

O LEGADO DE RAMÓN PIÑEIRO

Ou legado de Piñeiro protagoniza a primavera literaria en Galicia

Galaxia, o selo do que foi director editorial, recupera títulos históricos como «Filosofía dá saudade»
Reedicións dous seus libros e estudos sobre a súa obra anticipan a celebración do Día dás Letras Galegas
Autor: Luís Pousa
Data de publicación: 20/4/2009 , A Voz de Galicia.

Ramón Piñeiro (Armea, Láncara, 1915-Santiago, 1990) foi unha desas figuras decisivas na historia recente de Galicia que, quizais por esa proximidade temporal, aínda non foron recoñecidas debidamente. Acusado por un bando de ser demasiado brando e conciliador e clamorosamente ignorado por outros, ou seu labor na recuperación dá cultura galega, nos escuros tempos dá posguerra e nos inicios daquela preautonomía na que todo estaba por armar, foi crucial. Ao dedicarlle este ano ou Día das Letras Galegas ao autor de Filosofía da saudade , Galicia cumpre con esa débeda moral que esixía reivindicar, dun xeito diáfano e definitivo, a un intelectual que, entre outras cousas, contribuíu ao uso do galego non ensaio, un sopro de normalidade ata entón case inédito.

Ou selo do que foi director editorial, Galaxia, e non que publicou practicamente toda a súa obra, é ou que fai esta primavera ou maior esforzo, ao reeditar a súa obra e ao publicar novos estudos que permiten achegarse á súa figura desde moi diferentes perspectivas. Xa pódense atopar nas librerías, explican desde a editorial Galaxia, Vida e obra de Ramón Piñeiro , de Beatriz García Turnes, unha aproximación ao legado de Piñeiro en forma de biografía e antoloxía. Tamén acaba de reeditarse ou seu lendario ensaio Filosofía da saudade , un título fundamental para coñecer a profundidade do pensamento piñeirista, e Galicia , texto do autor acompañado nesta ocasión con imaxes de Vítor Vaqueiro.

Galaxia publicará ademais, antes do 17 de maio, outros catro títulos de e sobre ou autor homenaxeado: Do sentimento á conciencia de Galicia. Correspondencia (1961-1990) , de Ramón Piñeiro e Basilio Losada ; Ramón Piñeiro. Ou espertar dá conciencia galega. Galeguismo, cultura e identidade. Ensaios e artigos dispersos (1950-1990) , edición de Henrique Monteagudo; Ramón Piñeiro ou a reinvención dá cultura galega , de Xesús Alonso Montero; e Ramón Piñeiro e a revisión do nacionalismo 1934-1980 , de Miguel Barros.

A lestes volumes súmanse as obras xa presentes non catálogo de Galaxia, como A lingua e as linguas , que recolle ou seu discurso de ingreso na Real Academia Galega; a colección de artigos Olladas non futuro ; Un epistolario de Ramón Piñeiro , de Francisco Fernández del Riego; e Ramón Piñeiro. Unha vida por Galicia , do seu grande amigo e colaborador Carlos Casares.

Vida novelada

Edicións Xerais tamén súmase á celebración do Día das Letras Galegas coa publicación do ensaio de Xosé Ramón Rodríguez Polo, Ramón Piñeiro e a estratexia do galeguismo (1939-1982) , que xa está á venda nas librerías de Galicia, e a novela de Daniel Ameixeiro, Ramón Piñeiro. Vos días ocultos , que acaba de saír do prelo.

O estudo de Rodríguez Polo, explica ou propio autor, trata de analizar ou papel que tiveron Piñeiro e un destacado grupo de galeguistas do seu tempo na preparación dá sociedade galega ante a futura chegada dá democracia, de forma que todos vos galegos, independentemente dá súa adscrición ideolóxica concreta, se sentisen integrados non galeguismo. Unha dás propostas máis orixinais deste 17 de maio é a edición dá novela de Ameixeiro na que, subliñan desde Xerais, ou autor homenaxeado volve á posguerra para ir percorrendo, a través dás súas palabras, un momento crucial dá nosa historia.

Reflexións de SUSO DE TORO sobre RAMÓN PIÑEIRO

EL PAÍS, 27/ 03/ 2009

" Tiven a extraña oportunidade de facerlle a última entrevista a Ramón Piñeiro. Unha entrevista extensa publicada logo dentro dun libro, Camilo Nogueira e outras voces. Unha memoria da esquerda nacionalista. Piñeiro foi discutido toda a vida, discutíronselle as súas decisións e mesmo a súa personalidade. Doente terminal, cerrando definitivamente o piso que lle proveera García Sabell na Rúa de Xelmírez en Santiago, sabía que era a última vez que se explicaría ante un micrófono, ante alguén, ante os demais. Ante si propio.

Explicou cada paso con argumentos nidios, cría o que dicía e a súa vida, era iso que explicaba. Represión, clandestinidade, diferenzas e ruptura co exilio, renuncia ao Partido Galeguista, resistencia cultural, diferenzas co nacionalismo, transición, autonomía, a súa idea de Galiza...Xunto a outras persoas, gastara a vida nesas cousas e obrara abnegadamente e con proveito para o país. E, con todo, faltándolle días nada máis, sabendo que todo concluíra, penso que sabía que non era comprendido. Maiormente non era comprendido polo mundo ao que pertencía, o galeguismo, que pasara de ser o seu galeguismo cultural a un nacionalismo dunhas esquerdas que non podía comprender, nin sequera eran unhas esquerdas parecidas ás que el coñecera na República e na clandestinidade. Probablemente se sentise un profeta ou un guía que ficara sen pobo a quen guiar. Non entro en se tiña razón o guía ou o pobo que se lle desmandou.

Piñeiro sabía que o seu sacrificio dera froitos na sociedade e na política. Sen o seu traballo e o dos compañeiros de xerazón política a Galiza actual non existiría deste modo. Aínda que non llo recoñecesen, sabía que tiña razón. Mais estou certo de que tamén sabía no fondo de si unha verdade amarga, o fracaso da vida. Ollando ao redor vería inevitabelmente mal realizadas e mal encarnadas as súas ansias, un puritano incansábel que ollaría con desalento as insuficiencias humanas do seu entorno, deste país. Como pode un idealista que entregou á súa maneira a vida á causa da Galiza non sentirse fracasado?.

Piñeiro ha de ser celebrado este ano como inspirador e autor de moitas cousas, mais a súa vida, como a de quen pretenda cambiar o mundo, é un fracaso."

A VOZ DE RAMÓN PIÑEIRO

"O Consello da Cultura Galega (CCG) distribúe na rede para o seu uso libre, baixo licenza Creative Commons, dez audios con declaracións de Ramón Piñeiro, primeiro presidente do CCG (1983-1990) ao que este ano se lle dedica o Día das Letras Galegas. A colección " Ramón Piñeiro:unha voz na colección do ASG" está composta de dez documentos sonoros con fragmentos de entrevistas, reflexións, programas radiofónicos e intervencións parlamentarias protagonizadas por este polifacético intelectual galeguista."

Isto é o que atopei mergullándome pola Internet (na páxina de lingua de amor) e tedes alí unha escolma da colección sonora sobre Ramón Piñeiro. Visitade o enlace.